三韓、渤海の楽は右方の高麗楽として、唐、天竺、林邑などの楽は左方の唐楽として分類された。
De muziek uit de oude Koreaans koninkrijken en het koninkrijk Bohai werd aan de linkerkant van het spectrum geplaatst als Goryeo-muziek, terwijl de muziek van de Tang-dynastie in China, India en het koninkrijk Champa werden geclassificeerd als Tang-muziek aan de rechterkant van het spectrum.
Laten we ons verdiepen in de wonderlijk complexe wereld van Japanse woorden voor muziek, waarin alles niet zo eenvoudig is als "do-re-mi"! Het woord van de dag is 楽 (gaku), en nee, dat is niet zomaar een alledaagse term voor muziek. Hoewel het gangbare woord voor muziek in het Japans 音楽 (ongaku) is, treedt 楽 (gaku) op de voorgrond in formele of literaire contexten. Het is net als die chique woordenschat die je bewaart om indruk te maken op je schoonouders of tijdens een poëzieavond.
Nu is 楽 (gaku) diep geworteld in traditie en wordt het woord vaak geassocieerd met gagaku (雅楽), de klassieke muziek die wordt uitgevoerd aan het keizerlijk hof en op heilige plaatsen zoals heiligdommen en tempels. Stel je een soundtrack voor die niet alleen uit muziek bestaat, maar een tijdmachine is die je terugbrengt naar het oude Japan.
Het teken 楽 is fascinerend; vroeger werd het geschreven als 樂, met een cocon op een boom. "Waarom een cocon?" hoor ik je vragen. Nou, dit teken verwijst specifiek naar een gezaagdbladige eik waarin eikenzijdespinners hun gezellige huisjes spinnen. Deze visuele weergave is niet alleen een kunstzinnige keuze, maar ook andere woorden zoals 謔 (gyaku, vreemd praten) en 嗷 (gō, stellig beweren) hebben hun uitspraak aan dit teken (gaku) ontleend. Het lijkt wel een taalkundige speurtocht!
Over schattenjachten gesproken, de "raku" in 快楽 (kairaku, plezier) heeft ook betrekking op muziek, en symboliseert de vreugde die muziek met zich meebrengt. Het is net alsof het plezier dat je uit je favoriete jamsessie haalt etymologisch is gecertificeerd!
Maar wacht... er is meer! Laten we een tijdreis maken naar het oude Korea, waar muziekclassificatie creatiever was dan Spotify-afspeellijsten. Muziek uit de oude Koreaanse koninkrijken en het Bohai-koninkrijk werd in historische archieven metaforisch aan de linkerkant van het spectrum geplaatst als Goryeo-muziek. In tegenstelling hiermee schalde muziek uit de Tang-dynastie in China, India en het koninkrijk Champa aan de rechterkant als Tang-muziek. Het is alsof oude DJ's een unieke manier hadden om hun platencollectie te sorteren, zonder linkse of rechtse politiek!
Deze links-rechtsclassificatie ging niet alleen over richting, maar had ook betrekking op stijl en herkomst. Hyangak, de muziek aan de linkerkant, was Korea's eigen mixtape, met lokale en buitenlandse instrumenten die een uniek geluid creëerden. Zie het als de K-pop van weleer. Aan de andere kant was Dangak, de muziek aan de rechterkant, als het importeren van de nieuwste hits uit China, compleet met een eigen set instrumenten.
Kortom, als het om Japanse en oude Koreaanse muziek gaat, hebben we het niet alleen over een melodie, maar over een rijk tapijt van geschiedenis, cultuur en taalkundige eigenaardigheden. Dus de volgende keer dat je naar muziek luistert, onthoud dan dat er waarschijnlijk een fascinerend verhaal achter elke noot zit, vooral als het om gagaku of hyangak gaat!
Je kunt hier naar wat voorbeelden van hofmuziek luisteren: LINK v=qDD5_4751Qk
